ZONDAG 11 september 2011 - 15u00

 

Bas Birker (MC)

Bas Birker scoort dit jaar een hattrick. Voor het derde jaar op rij mag de olijke Nederlander onze drie comedians als Master Of Ceremony, ofte: MC, aan elkaar lullen. Bij het grote publiek is Bas Birker nog altijd een redelijk onbekende naam. Logisch, want een blik in het geboorteregister van onze Noorderburen leert dat de naam ook maar twee keer voorkomt. Je ziet hem ook niet op televisie, hij won nog nooit een belangrijke talentenjacht (vooral door steevast niet deel te nemen). Terwijl alle andere comedians een carrière aan het uitstippelen waren, was Bas bezig met wat een comedian vooral hoort te doen: op een podium staan in een kroeg of feesttent. Want daar leer je het vak pas echt onder de knie te krijgen. En dat hij het onder de knie heeft, komt hij met plezier een derde keer etaleren!

 

 

Seppe Toremans

Seppe Toremans dwaalt sinds 2000 rond in de Vlaamse Comedy scène. In 2001 en 2005 stond hij in de finale van Humo’s Comedy Cup. Nog in 2005 stond hij in de finale van het stand-up comedy concours van het Amsterdams Kleinkunst Festival. Hij was ook te horen op Radio 2 als schrijver en uitvoerder van diverse sketches (hmm, ok, moet misschien niet vermeld worden op een cv…) en maakte verschillende malen zijn opwachting in Comedy Casino.
In tussentijd schuimt hij cafés, jeugdhuizen en culturele centra in Vlaanderen en Nederland af op zoek naar een publiek voor zijn koortsige schrijfsels.
De onderwerpen waar hij in zijn hyperkinetische sets mee aandraaft, lijken op het eerste zicht niets met elkaar te maken te hebben: liedjes die begin nog einde hebben, incompetente buitenaardse wezens met een buitensporig minderwaardigheidscomplex of muitend kinderspeelgoed, het lijkt allemaal absurd en willekeurig. Of draait het misschien toch altijd weer rond het zoeken naar logica in een wereld waarin die verder weg lijkt dan ooit?
Hoe dan ook, met hem op een podium kan ALLES gebeuren. De eerste rij weze gewaarschuwd.
De tweede trouwens ook.

 

 

STEVEN GABRIELS

Steven Gabriels groeide op in het laatste huis van een doodlopende straat in de buurt van Antwerpen. In zo'n geval kan je twee dingen doen: je dagen doorbrengen met intens uit het raam staren in de hoop af en toe iemand te zien die zich van straat vergist heeft. Of je kan beslissen de deur uit te gaan, een podium te zoeken en de mensen te vertellen van wat je allemaal gezien en bedacht hebt, daar bij dat raam.
Het is het tweede geworden.
Steven Gabriels begon z'n comedycarrière in december 2005.
In 2006 haalde hij de finale van de Culture Comedy Award.
In 2007 haalde hij de halve finale van het Camerettenfestival, één van de toonaangevende cabaret/comedywedstrijden in Nederland.
In 2009 was hij finalist van de Comedy Casino Cup op Canvas.
Zijn eerste avondvullende voorstelling ROOFING ging in première in het Fakkeltheater in Antwerpen op 13 november 2009 en werd in de pers op lovende kritieken onthaald.
Momenteel werkt hij aan z'n tweede avondvullende voorstelling die de titel KASSEI! zal dragen en waarin een antwoord gezocht wordt op de vraag: Ik ben 42 en ik heb nooit Parijs-Roubaix gewonnen. Hoe komt dat? Dat komt hij u uitleggen!

 

BEGIJN LE BLEU

Begijn Le Bleu werd grootgebracht in Stekene, een gezond boerendorp vlakbij de Zeeuwse polder. Met humor als wapen en schild zou hij als een echte Don Quichot de windmolens van zijn tijd te lijf gaan. Hij is een keurig opgevoede jongen. Net als u en ik. Altijd op tijd, proper gewassen en spreekt (af en toe) met twee woorden.
In het voorjaar van 2002 zette Begijn een nieuwe stap in de richting van de Heilige Graal: Ontploft! Ontploft! is het verhaal van de Eerste Wereldoorlog door de ogen van ene zekere Pol De Smet. Het programma werd o.a. opgenomen in het interactief museum "In Flanders Fields" te Ieper en in de IJzertoren n.a.v. de 11 november-viering. Sindsdien schuimt Begijn Vlaanderen af met een eigen geluids- en lichtinstallatie. Hij ontdekt nieuwe en charmante Vlaamsche durpkes waar brave meneren en madammen hem wuivend opwachten met een boterham en een schelle van de zeuge.

Maar niet getalmd! Gesterkt door de varkensreuzel wordt de queeste verdergezet. Eigenzinnig en niet vrijblijvend. En ook deze keer lonken de podia van jaarmarkten, parochiezalen en kiekenskoten! Het kruim der podia dus!
Als u één oog dichtknijpt en het ander sluit, ziet u hem door ons geliefde Vlaanderenland rijden op weg naar huis, een tevreden publiek achter zich latend. De rode zon schuift als een geldstuk in de horizon, een briesje doet hem uitgeleide en er is trompetgeschal op de achtergrond. Het leven kan vreed schoon zijn.